Ronaldinho: Futbolun Sihirbazı Yılları

Sihirbazın Yılları

Bir oyuncu vardı, topu yere bıraktığında stadyum susardı. Çünkü herkes bilirdi: bir şey olacak. Bir gol, bir çalım, bir tribün için saklanacak an.

Adı Ronaldinho Gaúcho. 2003-2008 arası Barcelona'da oynadı. Bu beş yıl futbolun gördüğü en eğlenceli dönemlerden biri.

Porto Alegre'den Paris'e

1980'de Brezilya'nın Porto Alegre şehrinde doğdu. Asıl adı Ronaldo de Assis Moreira. "Ronaldinho" (küçük Ronaldo) Brezilya'da kendisinden büyük olan Ronaldo'yu ayırt etmek için verilen lakap.

Grêmio'da yıldız oldu. 1999'da 19 yaşında profesyonel debut. İki yıl sonra Avrupa. 1997-2001 PSG dönemi, Fransa'da deneyim kazandı, 84 maçta 17 gol. Sayılar muhteşem değildi ama Ronaldinho'nun stil belirlenmişti: dribbling, kafa freni, gülümseme.

PSG'de takım için yeterince ciddi olmadığı söylendi. Bir kulüp daha vermek istemedi. Cevap geldi: Barcelona.

Camp Nou'da Büyü (2003-2006)

Haziran 2003 transferi. 30 milyon Euro. Barcelona kulübü o zaman ekonomik krizdeydi. Joan Laporta yeni başkan, Ronaldinho onun ilk büyük hamlesiydi.

Camp Nou'da Ronaldinho futbolun tanımını değiştirdi. İlk sezon (2003-04) La Liga'da 32 maçta 15 gol. Takım iki yıllık şampiyonluk hasretinden kurtardı. 2004-05 sezonu La Liga şampiyonluğu, Ronaldinho 35 maçta 17 gol.

Asıl olağanüstü şey istatistik değildi. Maçtaki anlar. Her topta bir şey olabilirdi. Topla hareket eden bir çocuk gibi oynardı, ama 25 yaşında bir profesyoneldi. Tribün her sahnesinde ayakta duruyordu.

2004 ve 2005 yıllarında üst üste Yılın Oyuncusu ödüllerini kazandı. Aynı dönemde Ballon d'Or (2005). Yani üç yıl boyunca dünyanın en iyi oyuncusu seçildi.

Zirve: 2005-06 Sezonu

Frank Rijkaard teknik direktörlüğünde Ronaldinho-Eto'o-Messi (genç) üçlüsü oluşmuştu. Lig şampiyonluğu vardı, hedef Şampiyonlar Ligi.

Mart 2006 son 16: Bernabéu'da Real Madrid-Barcelona maçı. Barcelona 3-0 kazandı. Ronaldinho iki golü kendi attı, gece tek başına Bernabéu tribününü ayakta kalkmaya zorladı. Real Madrid tribünü Ronaldinho'yu alkışladı. Bir Real Madrid taraftarı için bir Barça oyuncusunu alkışlamak yapılmazdı. Ama o gece yapılması gerekiyordu.

17 Mayıs 2006, Paris Stade de France. Barcelona-Arsenal finali. Maç 2-1 Barcelona. Ronaldinho final boyunca asist veya gol değil, ama oyun kontrolü. Şampiyonlar Ligi kupası kaldırıldı.

Bu Barcelona'nın 1992'den beri ikinci Şampiyonlar Ligi'ydi. Ronaldinho Barça'ya bunu vermişti.

İniş ve Miras

2006-07 sezonu sonrası Ronaldinho'nun Camp Nou kariyeri eridi. Gece hayatı, fiziksel form kaybı, yaralanmalar. Pep Guardiola 2008'de teknik direktör olunca Ronaldinho ile Eto'o'yu kadrodan dışladı.

2008 yazı: AC Milan transferi. İki yıl. Sonra Brezilya'ya geri dönüş, Flamengo, Atlético Mineiro. 2018'de futboldan resmen emekli oldu.

Niçin Onu Hâlâ Konuşuyoruz?

Çünkü Ronaldinho bir mesaj verdi: futbol bir oyun. Kazanmak değil, oynamak amaç.

Bu mesaj kulağa basit geliyor ama uygulamada nadirdir. Çoğu yıldız oyuncu profesyonelliğin yüküyle ezilir. Ronaldinho her topu eğlenmek için oynadı. Bu sahaya çıkar, bir gol attığında dudak köşelerinde gülümseme, bir çalım sonrası rakibe omuz attığında saygı.

Messi yıldız olarak Ronaldinho ile aynı odada yetişti. Messi'nin teknik gelişiminde Ronaldinho'nun antrenmandaki örnek olması önemli yer tutar. Yani Ronaldinho bir mirası daha bıraktı: bir yıldız nesli yetiştirdi.

Bir Soru

Camp Nou tribünü neyi unutmuyor? Üç yıllık sahnesini. Ronaldinho'nun her topu aldığında bir şey olabilirdi. Bu beklenti hissini başka hiçbir oyuncu sürekli sağlayamamıştır.

Yani: bir kupa daha kazansa daha iyi olur muydu? Belki. Ama o kupayı kazanmak için Ronaldinho olamazdı. Bu paradoksun ortasında kariyer sona erdi.

Bir taraftar için bu yeterli. Bir analist için tartışılır. Tribün her zaman taraftarın haklı olduğunu söyler.